 |
| T.Üren |
AH GENÇLİK!
En
çok seni özlüyorum.
Otursam
şöyle karşına bir çilingir sofrasında
Başım
ellerimin arasında sen anlatsan ben dinlesem.
Sonra
o en sevdiğimiz parça eşlik etse bize.
Kadehlerimizi
kaldırsak yaşanmışlıklara
Sırt
sırta versek yeniden yankılanan kahkahalarla.
Yaralanmış
yüreklere merhem olsa sevincimiz.
Umuda
erzak taşısa bonkör gülüşlerimiz.
Eşlik
etse dillerimiz bağıra bağıra inleyen nağmelere.
Doya
doya dans etsek, uyandırsak güneşi el ele
Hayaller
kursak yeniden korku nedir bilmeden
Çıksak
hiç bilmediğimiz yollara, dünyayı keşfediyormuşçasına.
Hürriyete
savrulsa ruhlarımız.
Eteğimizden
dökülse tüm telaşlarımız.
Koşsak
peşinden tüm gücümüzle, evrenin bize sunduğu her şeyin
Yara
bandı olup sevgi sarsak kanayan yüreklere.
Dikilsek
merhametsizliğin karşısına, meydan okusak omuz omuza.
Nasıl da
özlüyorum seni
Bazı
zamanlar hasretin öyle bir düşüyor ki yüreğime
Bir
ürperti kaplıyor bedenimi
Bir
gün alışırsam yokluğuna diye öyle korkuyorum ki
Keşke
çıkıp gelsen şöyle aniden,
Unuttuğum
ne varsa uzun uzun anlatsan.
Hatırlıyor
musun maziye yüz tutmuş o günleri
Yine
gülümsüyorum bak; ne güzel şey seni hatırlamak.
Biliyor
musun sensiz, sürekli yazı bekleyen çocuklar gibiyim
Sen
gittiğinden beri güneş eskisi kadar heyecanlandırmıyor beni
Ayaklarımı
bile ıslatmak gelmiyor içimden
Yüzümü
çevireyim maviye, öyle seyredeyim istiyorum
Hatırımda
kalan ne varsa.
Gözü
yolda bekleyen sevdalılara döndüm sensiz.
Hiçbir
şey yapmak gelmiyor içimden
Hep
bir özlem, hep bir hasret, hep bir bekleyiş.
Ah
gençlik bakma sen bana.
Beni hep güzel hatırla.
Yorumlar
Yorum Gönder